Hemelvaartsdag, Lucas 26: 46-53

Dierbare Lezer,

“Alle goede dingen in drie”, zo zeggen wij heel vaak. Dat kunnen we toepassen in ons geloof, hoort u maar:

• Vader – Zoon – Heilige Geest.
• Jezus kwam voor de 1^ste maal op aarde: Kerstmis;
• Jezus kwam voor de 2^e maal op aarde: na Pasen;
• Jezus zal voor de 3^e maal op aarde komen: aan het einde der tijden.

Als we over de grote kerkelijke feesten spreken, hebben we het over: Kerstmis, Pasen en Pinksteren.

Maar waar blijft Hemelvaart? Zonder Hemelvaart is er namelijk geen Pinksteren.

Zonder Kerstmis, geen Pasen, dat vinden we logisch en zonder Pasen geen Hemelvaart en ook geen Pinksteren.

Hemelvaart hoort in dit rijtje thuis, dus moeten wij niet over 3 grote kerkelijke feesten spreken, maar over 4. Ze kunnen niet buiten elkaar.

Maar zo vaak wordt Hemelvaart overgeslagen, zelfs in boekjes die gaan over de kerkelijke feesten. Zei Jezus niet dat Hij de zou zenden wat door de Vader was beloofd, de H. Geest? Hoe kan Hij de H. Geest zenden als Hij niet terugkeerde naar de hemel? Hoe had het dan Pinksteren kunnen worden? En laten we eerlijk zijn, zonder Pinksteren was de Kerk niet ontstaan: dat had niet gekund.

Nadat Jezus ten hemel voer, keerden de leerlingen met grote blijdschap naar Jeruzalem terug. En dat is toch heel anders dan toen Jezus stierf, dus weg ging uit hun midden, want toen bleven de leerlingen verslagen achter, bedroefd omdat de Meester er niet meer was. Maar zijn heengaan nu was ook duidelijk anders, want nu wisten ze, dat er wel een vervolg zou zijn. Nu wisten ze dat alle jaren die zij met Hem optrokken niet voor niets waren geweest. Zij hadden een vorming gekregen en konden straks vol van vuur er zelf op uit trekken, onder de leiding van de H. Geest.

De Kerk staat momenteel onder grote druk. Er zijn afschuwelijke dingen gebeurd binnen kerkelijke instellingen. Zelfs zeer hoogstaanden zijn gevallen, hoe droevig dit al. Eens zei Daniël Ange, een priester die een half jaar in een kluis woont en een half jaar rondtrekt om te preken en retraites te geven: Als een mens een been moet missen, is hij nog een mens. als hij twee benen moet missen, is hij nog een mens. als hij daarbij zijn armen moet missen, is hij nog een mens. maar als hij zijn hoofd moet missen is het afgelopen, dan is hij geen mens meer, maar een lijk. Zo is het met de Kerk: soms lijkt het of de Kerk wat geamputeerd is, maar het lichaam, de Kerk, is nog steeds verbonden met het Hoofd, Jezus zelf en kan daarom niet verloren gaan, want niemand kan dat Hoofd van het lichaam scheiden. Daarom blijft de Kerk bestaan.

En het ligt aan u en mij, of de Kerk groeit of niet. Wij weten allemaal, dat ons hoofd ons lichaam, onze ledematen, bestuurt en zo wil Jezus de Kerk, ons besturen, door de H. Geest die Hij gestuurd heeft op de 1^ste Pinksterdag. Als we dat toelaten in ons leven, leven we al met ons hart in de hemel en met de hemel in ons hart. Dan leven we op een hemelse wijze. Dan is alles wat wij doen van blijvende waarde.

Maar zij, die alles in het leven doen zonder contact met het Hoofd, met Jezus dus, brengen alleen maar verwarring en chaos. Hun handelen maakt de aarde niet beter.

Laten we daarom ons leven richten naar Jezus en Hem steeds weer vragen om zijn leiding, opdat met al ons werken, onze omgeving beter wordt. Dat is waarnaar het Hoofd van de Kerk, Jezus zelf, verlangt. Tijdens ons verblijf in Rome hebben we daar iets van mogen proeven in de ProSanctityBeweging, de beweging die oproept tot heiligheid. We waren vreemden op hun feestdag, waarop mensen zich toewijdden aan de beweging, maar we hoorden er volledig bij. Wij proefden daar, wat er in Handelingen over het begin van de eerste christengemeenschap werd geschreven, namelijk dat ze elkaar van harte liefhadden. Dat is ook waarnaar velen verlangen. De Kerk zal tot bloei komen, als wij het Hoofd laten besturen.

Daarom is Hemelvaart zo belangrijk: de verbinding tussen hemel en aarde.

God zegene u hiertoe, dat bid ik u van harte toe.