3^e Zondag van Pasen, Lucas 24: 13-35

Kent u een duimstok, zo’n timmermansmeetlat van één meter lang? U kunt die opvouwen van 1 meter naar 75 cm, naar 50 cm en naar 25 cm.

Als de duimstok half ingeklapt wordt, houdt u een halve meter over. Als u zo’n afstand zou moeten lopen, bent u in een ogenblik klaar. Maar toch kan deze afstand ook wel eens vele jaren kosten, voordat hij is afgelegd.

Ziet u maar eens naar die twee leerlingen: ze waren gedesillusioneerd: eens hadden ze een toekomst voor ogen, maar nu was de leider geëxecuteerd en hun toekomstverwachting was weg. Ze zagen het niet meer zitten en waren van de groep weggetrokken naar Emmaüs. Wat gingen ze daar zoeken? De Schrift verhaalt het niet, maar mogelijk zochten ze een nieuwe invulling van hun leven.

U kunt zich voorstellen dat ze volop spraken over wat er gebeurd was: ze waren er vol van. Kennelijk spraken ze met luide stem, want ze trokken de aandacht van een Vreemdeling die bij hen kwam lopen. We kunnen dat wat vrijpostig vinden, maar als je verdriet hebt en je mag aan een ander jouw verhaal doen, lucht dat op. Daarom was deze Man mogelijk wel een welkome Vreemdeling.

Als dan de vreemdeling opmerkt dat Hij niet weet wat er gebeurd is, vertellen ze de gehele geschiedenis. ‘En wij leefden in de hoop dat Hij Israël zou verlossen……’

De Vreemdeling geeft een verrassend antwoord als Hij zegt: “O onverstandigen, die zo traag van hart zijt in het geloof aan alles wat de profeten gezegd hebben!”

Zo’n antwoord is niet bepaald bemoedigend naar mensen toe die vol zijn van verdriet en teleurstelling. Is dat nu meeleven? Zo iemand zou je toch wegsturen? Maar ze geven Hem de gelegenheid om zich uit te spreken en Hij begint vanuit de Schriften te verklaren wat er allemaal betrekking op Hem, Jezus dus, heeft. Ze laten Hem uitpraten en komen al luisterend bij het huis waar ze binnen wilden gaan. Nu doet de Vreemdeling, die Jezus zelf is, net of Hij door moet gaan, maar ze dringen bij Hem aan ”Blijf bij ons want het wordt al avond en de dag loopt ten einde.”

Hij blijft en gaat met hen aan tafel. Dan is er weer iets dat een gast eigenlijk niet past: Hij neemt het brood, spreekt de zegen uit, breekt het en reikt het hen toe. Daarop verdwijnt Hij uit hun ogen.

Maar nu gaan hun ogen pas echt open, niet die twee kijkers in hun hoofd, maar de ogen van hun hart. Nu opeens weten ze het: Het was Jezus zelf die met hen meeliep en hen uitleg gaf over Hemzelf. Nu weten ze, dat wat er ook gebeurt: Jezus is erbij!

Toen zij nog samen op weg waren naar Emmaüs, redeneerden ze en redeneerden ze. ze waren alleen maar bezig met hun verstand, maar geloof heeft weinig met verstand te maken, eigenlijk niets. Juist daarom kwamen ze er niet aan uit. De ene vraag riep weer een andere op en ze zouden mogelijk vastgelopen zijn in al hun redenaties.

Wat hadden ze nodig? Verstand hadden ze genoeg, maar met ons verstand kunnen we geloof niet beredeneren. Wel kunnen we constateren, en als we geloofservaringen hebben gehad, kunnen we in moeilijkere tijden daarop met ons verstand steeds terugvallen om overeind te blijven. Maar alleen verstand staat geloof in de weg.

Wat was er voor hen nodig? Wat zij nodig hadden was dat alles wat er gebeurd was niet in hun hoofd bleef hangen, maar een halve meter zou zakken: zakken naar het hart. Door het optreden van Jezus ging de poort van hun hart open voor alles wat er gebeurd was en ze konden vol blijdschap terugkeren naar de anderen.

Voor hen was die halve meter even lang als de weg naar Emmaüs, want hun geestelijke ogen gingen pas open toen ze die weg van 11 km, ongeveer, hadden afgelegd. Pas toen konden ze het gehele gebeuren een plaats geven in hun hart.

Als u redeneert over uw geloof, komt u er niet uit, in tegendeel: u loopt vast. Maar als u uw hart opent en de woorden van Jezus in de Schrift gewoonweg aanneemt als waarheid, voedt u uw geloof. Dan wordt uw geloof opgebouwd door bijzondere gebeurtenissen. Zonder geloof zijn gebeurtenissen toeval, maar als u Jezus’ woord aanneemt, werkt alles mee ten goede om uw geloof te versterken.

Van harte wens ik u een hele korte halve meter toe, opdat u groeit in geloof en onthoudt u: Jezus trekt altijd met ons mee, wat er ook gebeurt, ook ongevraagd…….