30ste zondag door het jaar, Matteüs 22: 34-40
Het is niet de eerste keer dat Farizeeën proberen Jezus op de proef te stellen. Herhaaldelijk lezen we dat in de H. Schrift. Maar het zal hen een doorn in het oog zijn, dat Jezus steeds aan hun aanvallen weet te ontkomen: Hij is hun altijd slimmer af, ook in het evangelie van vandaag. Eigenlijk moeten we zien hoe Hij hen steeds weer confronteert met hun eigen egoïsme.
De vraag lijkt reëel om te vragen naar het eerste gebod en zo is het ook, maar op hetgeen Jezus daarna zegt, zaten ze zeker niet te wachten.
Waarom moet de mens als eerste God liefhebben, we horen toch zo vaak spreken: “als je maar goed bent voor elkaar…”? dat is precies wat de wereld leert, maar het is vals, als er bedoeld wordt dat je dan de beste weg voor het leven hebt gekozen.
God heeft ons het eerste liefgehad. En u weet misschien wel hoe het is als u een ander liefde geeft die het niet beantwoordt: dat is pijnlijk, heel pijnlijk. Zo vraagt ook Gods liefde om wederliefde. En nu komt het: zodra de mens Gods liefde beantwoordt door oprecht gebed en zich te houden aan zijn regels, bewerkt dat een verandering in het hart van die mens. om die verandering gaat het.
En dan voegt Jezus er achteraan: en het tweede is daaraan gelijkwaardig: de naaste liefhebben als jezelf.
Het tweede is niet gelijk, maar gelijkwaardig. De liefde is dezelfde, maar de persoon aan wie men liefde geeft, God of de naaste, zijn verschillend.
Men moet de naaste liefhebben als jezelf. Dat betekent, dat de mens van zichzelf moet houden en soms heb ik de indruk dat daar wel iets aan ontbreekt om ons heen.
Houdt u van uzelf? Als u dat niet doet, kunt u de naaste ook niet als u zelf liefhebben.
Volgens mij moeten we daarom altijd beginnen met het beantwoorden van de liefde die God ons geeft. Dat bewerkt in onszelf een grote verandering, die u niet voor uzelf kunt houden, maar die doorgaat naar de ander toe.
Na de braderie van mei jl. bleven we met veel spullen zitten, een schuur vol. Op een dag hoorden we van de Charitas in Schijndel. Wij benderden de medewerkers en zij kwamen en namen bijna alles mee voor een bisdom in Roemenië.
Nu hadden we op zolder een aantal kazuifels en andere gewaden die al jaren niet gebruikt werden. Wij wilden die gewaden een goede herbestemming geven en benaderden weer de Charitas. Men wilde de gewaden graag hebben en wij brachten ze zelf naar Schijndel. Daar in een behoorlijke loods waren 3 gepensioneerde mannen continue aan het werk om dagelijks goederen uit te sorteren en in te pakken voor dat bisdom in Roemenië. Mensen, eenvoudige maar oprechte mensen besteden daar vele uren aan zorg en liefde voor de naaste.
Daar deze mensen trouwe katholieke mensen zijn, kan het niet anders dan dat zij Gods liefde in hun hart moeten proeven en vandaar uit zorg hebben voor de medemens.
Als ik lees in de krant en zie op het journaal hoeveel bloed er vloeit in de wereld, en ook in ons eigen land bij afrekeningen, durf ik te zeggen dat al die mensen, die er niet voor terugschrikken om de ander om te brengen of kwaad te berokkenen, Gods liefde niet in zich hebben.
In de loop der tijden trokken veel van die ambassadeurs weg van hun vertrouwde vaderland om in den vreemde te gaan vertellen over de liefde van God. die is broodnodig in onze wereld. De wereld schreeuwt om liefde en daarom is het een groot goed om onze missionarissen te ondersteunen. Vandaag is het wereldmissiedag, helpt u hen? Probeert u eens dat vakje met muntjes dicht te laten en het andere vak te openen, opdat onze missionarissen verder kunnen komen in hun werk en nog meer mensen van Gods liefde horen.
En God zal het u belonen. Nooit zal Hij u in uw vrijgevigheid teleurstellen.
God zegenen u met zijn overgrote liefde, dat bid ik u van harte toe.